Kapıda bekliyor binlerce işsiz
Gelecek kararmış kaldık çaresiz
Gençliğin umudu tükendi bitti
İşsizlik derdiyle ömürler gitti

Kiralar fırladı evler kor ateş
Bu zalim düzende dertler hep kardeş
Maaşlar yetmiyor ev sahibi sert
Sokakta kalmaktır en büyük bir dert

Alışveriş yapmak artık bir hayal
Pazarda fiyatlar kesiyor mecal
Boş kalan fileyle dönerken ana
Bu ağır yoksulluk dokunur cana

Faturalar gelir her ay bir yıkım
Elektrik gazla bitti bu takım
Karanlık evlerde titrer yaşlılar
Bu dertle çatılır kararmış kaşlar

Sömürdüler bizi kurudu damar
Yoksulun yüzünde patlarken şamar
Zenginler lüks içinde gününü gün eder
Bize de her zaman kalıyor keder

Bu sert protestir susmaz bu sesler
Duyulsun isyanlar yansın nefesler
Hakkını arayan suçlu sayılır
Böyle bir düzenden nefret duyulur

Cüzdanlar bomboş bak borçlar diz boyu
Belli ki bozulmuş bu çarkın soyu
Gelecek günlerin yükü omuzda
Umutlar donuyor sanki bu buzda

Adalet ararız koca bir çağda
Huzur kalmadı ne ovada dağda
Zinciri kırana dek sürer bu dava
Bir gün elbet döner bu kirli hava

KÖRDÜĞÜM söyler sözü derinden
Dertlerin feryadı oynar yerinden
Halkın çilesidir vuran damara
Çare bulunmalı artık bu yara

Hüseyin Kara Çayeli