4
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
94
Okunma
Gece, yorgun omuzlarından bir kefen gibi sıyrılıyor.
Uyku değil bu, baygın bir düşüş.
Ilık bir çukur.
Yağmur yağmıyor, şehir kusuyor üzerine unutulmuşluğunu.
Soğuk parmaklar, ıslak bir ten.
Her damla bir vaftiz değil, bir leke.
Ama bak, o hâlâ yazıyor.
Islak mürekkep, titrek parmaklar.
Kendi idam fermanına yarının haritası diyor.
Bugünün artığı,
Yarının suçu.
Gazete kağıdından ten,
Sokak rüzgarından yara,
Hiçbir eşiğin kabul etmediği bir gölge.
Taş basamaklar beşiği,
Soğuk yorganı,
Yağmur sütü.
Ve o ıslak paçavranın altında,
Çürümeyi reddeden,
Küfrederek atan,
Kara ve inatçı bir kalp.
Sefaletin taşları arasında açan
Güzel ve lanetli bir çiçek.
Özcan İşler
7 Eylül 2026 Ankara
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
