Ey Benim Sabah Yıldızım
Ey Sen Dolunayn’ım
Ey Benim Niyadinda Gecem
Ey Sen Küçük Hikayem
Ey Benim Tutsağım
Şiirim

Ey Benim
Evvelden evvel
Öteden Ötem

….


Mısralar olacağı
Öyle bir sezebilir
Öyle bir yazabilir
Ve yaşayabilirmiş ki
Nicesine şahitliğim
Bilirsin
Bilirim

…
Hadi bir Giz’lenmiş

Bir yarım seslenmeyi
Yarım bir vuslatı
Yarım bir yazılanı
Tamam edelim mi


Hadi gel
Sevgili’m
Bizlenelim

….


Hangi sıradan kitapta
Geçebilirdi ki, Adsızlığımız?
Kaç kifayetsiz Ön’söz,
Dile getirirdi ki bizi?
Hızlıca çevrilen sayfalara
Yakışır mıydı ki manamız?
Sonlu hikayelerin,
Başrollerini tanıyamazdık.
Devrik cümlelerin öznesi,
Faili olamazdık.
En gelişme’miş paragraflardan, kaçak...
Tarifi olmayan, Hiç tadılmamış,
İmkansız Temaya tutsaktık.
Söylenememiş onca söze inat...
Kimsenin anlayamayacağı,
En kıymetli Kelam’dık.

Hangi masalın diyarından,
Çıkabilirdik ki?
Kaç uçsuz bucaksız,
Ormanda kaybolduk.
En kurak çöllerde kavrulduk.
Hırçın dalgalara inat belki,
En derinlerde saklandık,
Deli fırtınalarla savrulduk.
En zorlu yollarla
En bilinmez yönlerle,
En yetersiz ışıkla, nefesle,
En güçlü inancı bulduk.

Hangi efsaneye,
Konu olurdu ki manzaramız?
Hangi dağın zirvesinde,
Ya da tarlanın kimyasında?
Hangi suyun akışında,
Veya bahçenin tohumunda?
Kaç ton renk,
Yeterdi ki boyamaya?
Kaç desenle motiflenirdik?
Kaç ressamın eseriydik?
Hangi bestecinin Noktasında?


Bir, Tek…
O’nun dilediği, yazdığı….
Sadece Bizim Okuyabildiğimiz,
Asla Silinememiş …
Dizelerde Giz’lenmiş…

2017