Senden başka yoktur benim hayalim,
Yürümez ayağım, tutmuyor elim.
Yaratan Mevlâ’ya ayandır hâlim,
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

Gece gündüz daim seni düşündüm
Durmadan hep hayalinle avundum,
Görmeyince Mecnun gibi savruldum
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

Kâr etmedi el âleme sözlerim,
kim bilecek ki kendimden geçerim
Zehir oldu baharlarım, güzlerim,
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

Dağlara, taşlara seni sorarak,
Bülbül gibi daldan dala konarak,
Yazın buhar olup, kışın donarak,
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

Kurbanı oldum ben kötü kaderin,
Olmadı, olmaz da benden haberin.
sanki yer yarıldı çökmüştür yerin
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

Gece gündüz feryat figan eyledim
Meramımı kurda kuşa söyledim,
Varıp tenhalarda seni söyledım
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

Benim artık kimseyi görmez gözüm,
Aklımdan çıkmıyor o ceylan gözün.
Gitiğinde tükendim Viran oldum,
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

Bir meleksin, kimler dalına konmaz?
Kimler hayalinle kavrulup yanmaz?
Biliyorum, benden haberin olmaz.
uğrunda Kavrulup yanan ben oldum.

Yalan dünyaya meyletmez gözlerim,
Ne söylesem gerçeğini söylerim,
Gerçekten ben hep gözyaşı dökerim.
Vuslat özlemiyle yanan ben oldum.

Mesakin-06.02.2024