Hayalın gözümün önüne geldi
Adını hasretle anan ben oldum
Hasretin ok gibi bağrımı deldi
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.


Senden başka yoktur benim hayalim,
Yürümez ayağım, tutmuyor elim.
Yaratan Mevlâ’ya ayandır hâlim,
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

Gece gündüz daim seni düşündüm
Durmadan hep hayalinle avundum,
Görmeyince Mecnun gibi savruldum
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

Kâr etmedi el âleme sözlerim,
Perde inip görmeyince gözlerim
Zehir oldu baharlarım, kışlarım
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

Dağlara, taşlara seni sorarak,
Bülbül gibi daldan dala konarak,
Yazın buhar olup, kışın donarak,
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

Kurbanı oldum ben kötü kaderin,
Olmadı, olmaz da benden haberin.
sanki yer yarıldı çökmüştür yerin
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

.
Benim artık kimseyi görmez gözüm,
Aklımdan çıkmıyor o ceylan gözün.
Gitiğinde tükendim Viran oldum,
Kavrulup közlerde yanan ben oldum.

Bir meleksin, kimler dalına konmaz?
Kimler hayalinle kavrulup yanmaz?
Biliyorum, benden haberin olmaz.
uğrunda Kavrulup yanan ben oldum.

Yalan dünyaya meyletmez gözlerim,
Ne söylesem gerçeğini söylerim,
Gece gündüz feryat figan ederim
Yine hasretinle yanan ben oldum

Varıp tenhalarda seni söylerim
Hasretinle hep bağrımı delerim
Değer misin bilmem şaşkın gezerim
Vuslat özlemiyle yanan ben oldum.

Mesakin-06.02.2024