Ne beyaz kadar temizim
Ne siyah olacak kadar günahkar
Bekle beni mavi gökyüzü
Seni kapatmaya geliyorum
Kuşandım gri bulutlarımı
Şarşörleri dolu hepsinin
Belli ki sözler sicim bulacak
Belli ki yağacaklar
Belli ki ağlatacak bizi Eylül rüzgarı

Yıldızları sorguya çekeceğim
Elektrik vereceğim gök taşlarına
Güneşi tecrite atacağım ansızın
Tutuluverecek bizi unutarak
Düşlere dalacak bu mayhoşluğun
Zevkine kapılıp
Onun da hoşuna gidecek
Biliyorum bu alacakaranlık
Güzü özleyen meltem
Yağmura karışan göz yaşı
Islak bir kalbi kırıklık
Bu nahoş alacakaranlık

İşte benim o
Karşında gördüğün
Günü doğmaz gri yalnızlık
Kirli beyaz bir gömlek
Dizleri camurlu bir pantolon
Cilasız bir pabuç patlak ucu
Ve borca batık saçlarım
Her gün dağına kar yağan
Mutsuz bir kartpostalım


Ötemiz olamazdı biliyorum
Çabalamadım da üstelik
Hakkın yok değil
Gözlerini susturmakta
Sesimden başka neyim var ki
Duymaktan duyurmaktan
Söylemekten yazmaktan
Başka malım mülküm yoktur
Hakkındır bakışlarını
Başka bir ufukta hoş tutmaya

Kapat gözlerini şimdi
Sustur beni artık
İmkansızım
Sustur beni
Susmam imkansız biliyordun
Senin olmak imkansız
Biliyordum.