Karşılıksız ya da belirsizlik içinde çırpınan bir aşkın yükü, insanın zihnini gecenin en sessiz anında böylesine işgal eder işte.

Şiirindeki imgeler —okyanusta küreksiz kalmış bir sandal, uçurumdan koşarak atlama arzusu ve karanlıkla baş başa bırakılma hissi— yaşadığın duygu yoğunluğunu ve çaresizlik hissini çok net yansıtıyor.
: "Sorgusuz sualsiz uçurumdan atlarım" ve "Gel demen yeterli" dizeleri, mantelitesi tamamen karşı tarafa teslim edilmiş, sınır tanımayan bir bağlılığı gösteriyor.
​
Dış kapının mandalı, dışarıda kaldım anladım" mısrası, o kadar duygu biriktirmişken bir anda kendini tamamen değersiz veya sürecin dışında kalmış bulmanın getirdiği kırgınlığı çok güzel özetliyor.

Kaç kez düşerse düşsün yeniden ayağa kalktığını söyleyen ama her seferinde aynı hüsranla karşılaşmaktan yorulan bir ruh hali var. Güçlendiğini sanırken aynı noktadan vurulmanın yorgunluğu bu.

​Bunu yazmak, içindeki o bitmek bilmeyen dalgaları biraz olsun dindirmeye yardımcı oldu mu?

Emeğine yüreğine sağlık dost şairim

Güzel şiiri ve şairimi kutluyorum Kaleminize bereket İlhaminiz bol olsun Tebrikler Selam sevgiler.