1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
67
Okunma
Biz mi yaşlandık, kalem mi yakışmadı
Kâğıtlar bir yabancı gibi bakıyor
Mısralar yalnızlığa yaslandı
On yıl değil ama dokuz doğuyor
Şimdi seni yazmaya kalksam
İncilerin dökülecek boş yere
Durup dururken portakalı soyacaksın
Boş ver, hayat zaten seksek oynuyor
Kaç alev yuttum bilmiyorum
Kaç yangın söndürdüm içimde
Bir ben çöktüm, bir de gece
Öksüzdük işte ikimiz de
Öyle böyle şöyle
Geçti işte
Bile bile öle öle
Gittin öylece
Dimdik ayaktayım
Yarım da olsa hayattayım
Şiire verdim gönlümü
O da üzecek değil ya garip ömrümü
Dağa, taşa, suya, kuşa, rüzgâra
Yazacak bir söz bulamıyorum
Unuttum sana gelince
Pardon,. . pardon..
Sen zaten koymuştun o son noktayı
Günal Aydın
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz