6
Yorum
25
Beğeni
5,0
Puan
230
Okunma
balad “herr mannelig"
bir dişi dağ trolü, bir şövalye olan bay mannelig’e evlenme teklif eder. bunun karşılığında ona hediyeler, güzel bir yaşam ve adanmışlık teklif eder. eğer bay mannelig teklifi kabul ederse de trol insana dönüşecektir. ancak bay mannelig, trolü hristiyan olmadığı gerekçesiyle reddeder. aşkı karşılıksız kalan trol yaşadığı evine kapanır ve ağlar. onun ağlamasıyla dağlar sarsılır, ağaçlardaki kuşlar trolün yanına gelir ve onunla birlikte ağlamaya başlarlar, fakat trolün gözyaşlarını kimse dindiremez
"imkansızın" içinde im olduğu sürece bir işaret,
imkan olduğu sürecede umut hep var olacaktır
lirik
bir göz dökerken yaşını toprağa
uzun,
uzadıya kısalır bir yazı, yazgısına
hiç
bir ayna sahip çıkamaz karanlığa
ay
geceye gebe kalır, yıldızlar uykuya
gece
kan çiçekleriyle donatılırken tenine
ayna
kendinden utanır, utanmak aynadan
çok,
çok sevdim yok mu çaresi bu kederin
bu
tanrısı olmayan bir lanet, kime ihanet
evlen,
evlen benimle, benimle evlenir misin
evlen ki.. insan olayım bende teninde
der,
der,
der bir pagan,
gözündeki yaşına boğulmadan paganca
tüm
ağaçlar kuş döker, yapraklar ağlayınca
oysa
dinde, bedende değil güzellik, kalptedir
bir
tanrı arar çığlıklarını duyuracak kendine
nafile...
.
.
derken,
bir ışık hüzmesi yükselir kanatlarında göğe
ve bir
gülümseme, emzirir maviyi, pembesinden..
imbatto826
5.0
100% (11)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.