Ruhun aynasız yüzüne, bedenin askısız haline ve vicdanın o tenhalaşmış keşkelerine giydirilen cesareti sorgulayan; ardından gelen o sarsıcı 'ya da hâlâ yaşıyor musun asra' sualiyle zamanın damarına basan usta işi bir eser olmuş. Şiirin ve inancın sınırlarını zorlayan o çarpıcı finaliyle, yokluğun ve varlığın ta kendisini birbirine mühürleyen muazzam bir kapanış.
Kaleminize, o keskin ve asil yüreğinize sağlık."üstat...

Asra ile şiiri ve aşkı öyle güzel düğümlemişsiniz ki şairim kopup ayrılmaları mümkün değil gibi.Ama bu düğüm şiirlerinize çok yakışıyor.Harikaydı tebrik ederim:)

Sahi dine ne gerek var Asra varsa? :)

Şaka bir yana, imgelerin zerafetine tebrikler ola.

Saygıyla, İmbatto şair.

Harikaydı şiir...

Bence bu şiir yazıldığına göre, Asra da aynı soruyu sana sormalı sevgili şair?

Çok tebrikler, sevgiler...

Herkes gibi ben de bu kalemi hayranlıkla izliyorum , Boran şair dizeleri tahlil etmekte gerçek bir usta ben ise okurken sadece bende bıraktığı duyguyu anlatabilirim
Sahi ile oysa arasında kalan o iki satırlık dize var ya, bence en sessiz ama en vurucu yer orası, sitem mi ? hesap sorma mı ? yoksa ardında yıkılmış bir dağın enkazında gerçeği aramak mı onu sorguluyor insan okurken..

öyle işte...
okudum
yazdım
çekildim köşeme...

selam ile... ;)

şair bir şiir olsaydı eğer,
biçimini ve ruhunu sevdiğinin varlığından
yani iyikilerinden alacaktır,
insan o zaman sanatın bizatihi özü ve tamamlayıcısı hâline gelecektir.


bir yanda insanı sanata dönüştüren bir adanış,
diğer yanda insanı insanla yeniden var eden sarsıcı bir sadakat.
sıradan aşk kalıplarını yıkarak sevgiyi bir inanışa, insanı ise tapınağın kendisine dönüştürmüş sevgili dostum.

sözün özü kelimelerin ruhundan örülmüş bir ibadethane var karşımızda.
bunu da ancak yazsa yazsa sevgili İmbatto yazar.


bazen demiyorum, her zaman olduğu gibi
insanın karşısına öyle bir akıl çıkar ki, kurduğu cümlelerin imge gücü karşısında sadece durup bakarsınız. çünkü bu hayal gücü sıradan bir üretkenlik değildir.
herkesin baktığı kanıksadığı ve alelade gördüğü şeylere öyle bir açıdan bakıyor ki şairim,

ne diyor bu diye şaşırırken (hayranlıkla)
hemen arkasından gelen derinlikle de, yok artık bu kadar da güzel ifade edilemez dedirtiyor.


eyvallah abi
bolca selam yolladım
:)

iyi şiirdi
özü sözü gibi
saygılarımla

İnsanın kendisiyle ve vicdanıyla yüzleşme cesaretini gösterin diyor herkese İmbatto kardeşim. “Ruhunu aynasız yüzüne giyecek kadar cesur musun?” sorusu şiirin düşünsel ağırlığını taşırken, son bölüm sevdayı güçlü ve çarpıcı bir bağlılığa dönüştürüyor. imbatto okuyupta anlamasanız bile bir şeyler hissedeceğiniz kalbinizin bir taraflarını titreten sözleriyle her gün beklediğimiz bir narkotik ilç gibi oldu bekliyorum ve Kutluyorum, kalbi selamlarımla.