0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
26
Okunma
Demir aldı limandan bu son gemi,
Gözlerimde biriken dumanla gitti.
Ne bir mendil sallandı arkasından,
Ne de "kal" diyecek bir ses işitildi.
Bütün hesaplar kesildi bu akşam,
Kırıldı kalem, bitti bu hikâye.
Ne kadar yük varsa aldım sırtıma,
Koydum kendimi meçhul bir sefere.
Elveda ey gençliğimin hırçın rüzgârı,
Elveda sokaklarında kaybolduğum şehir!
Ben ki ne fırtınalara kafa tuttum,
Şimdi bir yaprak gibi döküldüm sessizce...
Ufukta erirken bu son karaltı,
Gece örter üstümü yavaş yavaş.
Bir daha dönmemek üzere gidiyorum,
Hoşça kal ey yar, hoşça kal arkadaş...
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
