seher yeliyle ayvanın dali oynar
gönlüm seni arar göz seni arar
Elmdağın ardi duman yol sana
Söylesene gönül kim sana yarar

Yeşidere derdim alir dağlar söyler
oy divane gönlüm soyle kim dinler
adindır dilimde sevdandır bende
senden gecmem dünya ne eyler

katarlar geçer göğün yüzünden
selamını bekledim yarim elinden
Kızılırmak gibi geçtin ömrümden
bir yudum vuslatı esirgeme benden

Özbağında gül açar bülbül dil döker
akşamın kızıl renklisi dağlara çöker
seni düşünsem geceler sarkar uzar
ay bile güzel yüzünü sularda gösterir

kavak rüzgâr büker söğüt su içer
yel yaprak sesine türkünü söyler
gönlüm sana tek bir kere düşmüş
ne yana dönsem de yol sana çıkar

gurbet elde akşam pek kasvetli iner
insan kendi derdi ile baş başa kalır
penceremin önüne bir ak kuş konar
sanki sabret diye bana kanat çırpar

ne mal ister divan gönül ne mülk ister
bir sıcak söz ile bin yara derman bulur
senden dünyalık bir şey istemem yârim
Ömrün boyunca sev yeter gerisi geçer

Elmadağın kârını güneş eritir
zaman derde deva sarar bitirir
lakin bir gönülde sevda var ise
ne yağmur söndürür ne nem tüketir

Yağmur toprak kokusuna karışır
yürek susar ama gözler konuşur
ömür zor bir yolmuş sonu gelmez
Alırsa aşık sevdiğini iki cihan yaşar

an gelir beden düşecek toprağa
bir rüzgâr dokunur kuru yaprağa
benden geriye bir aşkla türkü kalır
gerçek sevda dediğin de varır hakka