0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
40
Okunma
Sokaklar buz keser, lambalar kördür,
Karanlık dediğin göze mi düşer?
Gündüzü örten şu kapkara örtü,
İçimdeki zifir yanında az kalır.
Güneş batar gider kendi yoluna,
Gece gölgesini serer koynuna.
Lakin şu kalbimdeki koyu dumanı
Yedi düvel gelse dağıta bilmez.
Işık arama hiç boşuna dışarda,
Gece dediğin bir anlık perde.
Asıl karanlık, asıl o darlık,
Suskun gözlerin düştüğü yerde.
Gündüzün yükünü sırtladık bitti,
Gecenin yükü ki ömrümüzü yedi.
Karanlık kente çöktü sanırsın,
Oysa kararan bizim dünyamızdı...
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
