Ölüm geldiğinde,
Bilincini sonsuza taşıdığında,
Gerçekliğin yapay gerçeklikten
Hakikate erdiğinde,
Artık gerçeğe uyanmış olacaksın.

Uyku yarı ölümdür derler;
Akletsen, her uyuduğunda
Berzahtaki aleme gidiyor, uyanınca
Yeniden dünya hayatına dönüyorsun;
Aslında gerçek yaşama uyanmış oluyorsun.

Hiçbir yaratıcıya inancın yoksa,
Maddiyatın kölesi olmuşsan; yarının,
Bugünün ve dünün, sen ölünce var olmayacak.
Bir birey olarak bunu idrak edip
Hakikate inanırsan uyanmış olursun.

Kur’an-ı Kerim’de geçen "Hâlâ akletmez misiniz?" (efelâ ta’kılûn)
Veya "Hiç düşünmez misiniz?" ifadesini,
İnsanın aklını kalbiyle birleştirmesi olarak görsen,
Hakikatin kapısını aralamış olursun.

Hakikat, insanın içindeki sessizlikte açığa çıkar;
Hiçbir sesten, hiçbir sözden etkilenmezsin.
Ne sana verilene sevinirsin ne de elinden alınana üzülürsün.
İçine döner, her ne ararsan kendi içinde ararsın.