Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi salona bu defa sırtında kocaman bir boş valizle girdi. Valizi tartıya koydu; ibre sonuna kadar dayandı. Kafası patlak, fikri şaplak sakinlerden biri şaşırdı: Efendim, içi boş ama bu niye bu kadar ağır? Efendi şiirin ilk dizesini gösterdi: İçinde sensizlik var evladım! Bazı yokluklar varlıktan ağır gelir. Sonra valizi açıp bağırdı: Fakat Yeva Hanım işi iyice karıştırmış; sensizliğin yükünü omzuna almış, sonra ruhunda özgürlüğünü ilan etmiş. Bağımsızlık bildirgesi yayımlanmış ama gönül hâlâ işgal altında!
Ozan Kul Köşker Köşesi
Neden soruları dilin ucuna kadar geliyor ama söylenmeden geri yutuluyor. Köşedeki Hacı Veli hemen sıra numarası dağıtmaya başladı: Bütün nedenler tek tek müracaat etsin! Kalburabastî Efendi durdurdu: Cevap verecek kimse kalmamış kardeşim. Hacı Veli şaşırdı: O zaman sorular ne olacak? Efendi omuz silkti: Ayrılığın en kalabalık yeri burasıdır; giden bir kişidir, geride yüz tane neden bırakır!
Âşık Vebali Köşesi
Yüzümde bir parça gülüştün dizesi okununca RUSAMER Kayıp Eşya Bürosu açıldı. Görevli sordu: Gülüşün kalan parçasını nerede kaybettiniz? Kalburabastî cevap verdi: Sevgili giderken yanında götürmüş. Görevli formu doldurdu: Eşkal? Efendi şiire baktı: Varlığında insanın yüzüne serilen, yokluğunda hüznün altından çıkmayan cinsten. Görevli kalemi bıraktı: Bunun kayıp eşya işi olmadığını baştan söyleseydiniz!
Beşbucaklı Hacı Ahmet Ağa Köşesi
Son kıtada hüznün kadehi dibine kadar boşaltılıyor; ardından yalnızlık dudaklarından öpülüyor. Hacı Veli telaşlandı: Efendim, sevgili gitmiş; bu defa yalnızlıkla yakınlaşmış! Kalburabastî masaya vurdu: Yakınlaşma değil, mecburî beraberlik! Sakinimiz sordu: Peki yalnızlığı öpünce ne olmuş? Efendi son dizeyi okudu: Yine nefessiz, yine sensiz kalmış. Hacı Veli başını salladı: Demek yalnızlık da öpüşmeyi biliyor ama suni teneffüs bilmiyor!
KALBURABASTÎ EFENDİ’NİN DEĞERLENDİRMESİ
Yeva’nın şiirinde ayrılık doğrudan anlatılmıyor; sensizliğin ağırlığı, yutulan sorular, yarım kalmış gülüş ve öpülen yalnızlık üzerinden hissettiriliyor. Özellikle yalnızlığımı / öptüm dudaklarından şiirin en güçlü ve özgün imgesi.
Başlıktaki Mutluluk mu, anımsamıyorum sözü de şiirin ruhunu iyi taşıyor: Mutluluk o kadar geride kalmış ki artık bir hatıradan çok, hatırlanamayan bir ihtimale dönüşmüş.
Bu şiir özlemin ve yalnızlığın ağırlığını öyle samimi yansıtmış ki sensizliğin yükünü omuzlarda hissederek ruhun özgürlüğünü ilan eden satırlar yüreğe dokunuyor.
Dil ucuna dayanan soruları yutkunurken şimdiden özleme hali ve yüzdeki gülüşün ardından gelen hüzün kadehi çok duygusal anlatılmış yalnızlığı öpüp nefessiz kalma duygusu derin bir etki bırakıyor.
“Mutluluk mu, anımsamıyorum” diyerek başlayan şiir, yokluğun insanın içine nasıl yerleştiğini çok güzel hissettiriyor. Özgürlükle özlemin, gülümsemeyle hüznün aynı yürekte buluşması oldukça etkileyici. Özellikle “yalnızlığımı öptüm dudaklarından” dizesi şiirin en vurucu yerlerinden biri olmuş. Hüzünlü, içten ve derin… Kaleminize sağlık. 🌿
Kıymetli Reva.. Mutluluğun hatırlanmadığı yerde hüznün sesi daha da büyüyor… Sensizliği omuzlara yük, yalnızlığı ise öpülecek kadar içselleştiren çok dokunaklı ve samimi bir şiir. Özlemle hüzün, sessizlikle sevda arasında ince bir sızı bırakmış. Az sözle çok duygu… Yüreğe dokunan güçlü bir kalem. Kutlar mutlu yaşam yürüyüşleri dilerim.
Sensiz nedessiz kaldım olmalı mi idi acaba Yada bilinçli yazilmiş herneise saygı duyarım emeğe Güzel mısralar okudum yürek sayfanda kutluyorum değerli dost kalem
Hüzünle özgürlük arasındaki o ince çizgiyi çok güzel yakalamış. “Yanımdaki sensizliğin ağır yükü” ve “yalnızlığımı öptüm dudaklarından” dizeleri özellikle güçlü. Ayrılığın ardından gelen boşluğu, özlemi ve kabullenişi sade ama yoğun bir dille hissettiriyor. Baştan sona içten ve buruk bir şiir. Tebrikler hocam..
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Şiirin sahibi
Cevap Yaz
