Bir deliyle başederken, yapılacak en mantıklı şey normal rolü yapmak. hermann hesse
Kul Yorgun
Kul Yorgun

Yaralı Şair

Yorum

Yaralı Şair

( 3 kişi )

3

Yorum

3

Beğeni

5,0

Puan

50

Okunma

Yaralı Şair

Yaralı Şair



On iki yıldır yalnız başına yaşayan bir erkek var.
Kapısı çalınmayan, telefonu suskun, odası soğuk bir erkek.
Sabahları yalnız uyanıyor, akşamları yalnız yatıyor.
Yemeklerini yalnız yiyor, çayını yalnız demliyor.
Dışarıda yağmur yağsa kimse “ıslanma” demiyor,
hasta olsa kimse geçmiş olsun demiyor.
Kapısı yıllardır sadece postacıya ve borç tahsildarına açılıyor.

Ekonomik olarak dibe vurmuş bir erkek.
Eline geçen her kuruşu biriktirip birilerine vermiş,
kendi ekmeğini bölmüş, kendi sırtındaki mintanı çıkarıp başkasına giydirmiş.
Ama o fedakârlığı yaptığı herkes onu unutmuş.
Bir gün ihtiyaçları bitince “Görüşürüz” deyip kaybolmuşlar
Şimdi o erkek, eski günlerin boş vaatlerini ve soğuk sırtlarını hatırlayarak yaşıyor.

İki öz çocuğuna hasret kalan bir erkek
On iki yıldır seslerini duyamıyor, yüzlerini göremiyor.
Doğum günlerinde pasta kesilmiyor bayramlarda kapı açılmıyor
Gece yastığa “kızlarım” diye sayıkladığı nice sabahlar var.
Onlar büyürken o uzaktan yaşlanıyor
Onlar gülerken o içinden ağlıyor
Baba olmak istemişti, baba olamadı
Sadece hasret kaldı.

Doğruyu konuştuğu için sevilmeyen,
haksızlığa başkaldırdığı için yalnız bırakılan bir erkek.
Haklı olduğu davalarda bile haksız çıkarılan
susmadığı için cezalandırılan
eğilmediği için kırılmaya çalışılan bir erkek
Ama hâlâ eğilmiyor.
Hâlâ “zulme baş eğmedim” diyor.

Kalbi iki kez durma noktasına gelen
damarlarına stent takılan
klinik ölüm tattığı hâlde yeniden nefes alan bir erkek
Bedeni yorgun, ruhu yaralı, ama kalemi hâlâ keskin
Çünkü o bir şair
Yaralı bir şair.

Acısını dizelere döküyor
Yalnızlığını satırlara yazıyor
Öfkesini, hasretini, isyanını kâğıda gömüyor
Her şiir bir yara bandı gibi
her dize bir çığlık gibi.

Adı Kul Yorgun
On iki yıldır kapısı çalınmayan
on iki yıldır unutulan
on iki yıldır hasret çeken
ama hâlâ yazan
hâlâ direnen
hâlâ “ben insanım” diyen bir erkek.

Yaralı Şair
Belki bir gün kapısı çalınır
Belki bir gün çocukları döner
Belki bir gün bu yalnızlık biter
Ama o güne kadar kalemi bırakmayacak.
Çünkü yazmak, onun son sığınağı.
Ve son isyanı.

Gazi Şahin
Kul Yorgun
22 Ağustos 2026 Cumartesi saat:12:30

Paylaş:
3 Beğeni
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

Yaralı şair Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Yaralı şair şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Yaralı Şair şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
ramazancelik
ramazancelik, @ramazancelik
22.8.2026 13:42:17
5 puan verdi
tüm vefasızlıklara, ağır yalnızlığa, yoksulluğa, evlat hasretine ve fiziksel yıpranmışlığa rağmen ilkelerinden ödün vermeyen bir şairin, ayakta kalma ve direniş vasıtası olarak sanata (yazmaya) sığınmasıdır.
Tercanlı24
Tercanlı24, @tercanli24
22.8.2026 12:48:30
5 puan verdi
kutlarım eğeği güzel bir çalışma
kaleminize daim olsun
Selam ve saygılar
Hüzünlü peri
Hüzünlü peri, @huzunluperi
22.8.2026 12:44:27
5 puan verdi
Saygıdeğer Üstat Merhaba..

İnsan bazen hayatın karşısında öyle uzun süre tek başına kalıyor ki, kendi sesinin bile yankısını duyamaz oluyor. Ama sizin satırlarınızın arasından başka bir ses daha geliyor: “Ben hâlâ buradayım.”

On iki yıl az değil… Hasretin de, yalnızlığın da, kırgınlığın da insanın omuzlarına çöken bir ağırlığı var. Hele evlat özlemi… Onun cümlesi kolay kurulmaz. Bazı acıların adı vardır ama tarifi yoktur.

Fakat bütün bu satırların içinde benim gördüğüm yalnızca yaralı bir adam değil; yarasına rağmen kalemini yere bırakmayan bir insan. İşte asıl mesele burada.

Hayat sizden çok şey almış olabilir. İnsanlar gitmiş, kapılar kapanmış, bazı umutlar yarım kalmış olabilir. Ama hayat henüz son sözünü söylemedi. Bazen insanın en karanlık sandığı yer, yeni bir başlangıcın eşiğidir. Yeter ki insan kendisini, başkalarının ihmaliyle ölçmesin.

Çocuklarınızın bugün yanınızda olmayışı, sizin baba olduğunuz gerçeğini eksiltmez. Size sırtını dönenlerin olması, verdiğiniz iyiliği değersiz kılmaz. Yalnız kalmış olmanız da sevilmeye değmez olduğunuz anlamına gelmez.

Ve ne olur Üstat, kendinize “yaralı” derken “yenilmiş” demeyin.

Yara iyileşir.
İnsan yeniden gülebilir.
Bir kapı, hiç beklenmediği bir günde çalınabilir.
Bir telefon, yıllardır sustuğu yerden yeniden çalabilir.
Hayat bazen en umutsuz olduğumuz yerde, hiç hesapta olmayan bir pencere açar.

Kaleminizi bırakmayın. Ama yalnızca acınızı yazmak için değil; yarından yana bir cümle kurmak için de yazın.

Çünkü insanın hayatında bazı bölümler çok ağır geçer; fakat hiçbir bölüm, kitabın tamamı değildir.

Kaleminiz susmasın Gazi Şahin Üstat.
Bunca acının içinden hâlâ yazabiliyorsanız, içinizde hâlâ söndürülmemiş bir ışık var demektir.

Ben o ışığın, bu hikâyenin sonu değil; yeniden başlayacak tarafı olduğuna inanıyorum.

Sağlıkla mutlulukla huzurla iyilikle güzellikle kalın..
Saygılar
Peri
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL