Kapılar kapalı, pencere tenhâ,
Ne gelen var artık, ne soran sevdâ.
Bir mengene sanki göğsümü sıkan,
Nefesim boğazda, kör kütük sayha...

Elimi uzatsam karanlık duvar,
Geçmişi koklasam, kış olur bahar.
Zaman donmuş kalmış sanki bu yolda,
Ne bir gidenim var, ne gelen duyar.

Aynalar küsmüş bak yüzüme benim,
Tükendi çaresiz bütün dermanım.
Hangi kapıyı çalsam boştur ellerim,
Yoruldu bu ruhum, bitti gümanım.

Çaresizlik nedir, benden sorsunlar,
Ömrü sana verdim, kıymet bilmedin.
Ah ederim sandın, bende kalsınlar,
İçime gömdüm de, sen bilemedin.

Bir kör kuyudayım, çıkmaz ki sesim,
Darağacındayım, kesik nefesim.
Yokuşa sürdüler ömür kervanım,
Kime feryat etsem, çıkmıyor sesim.

Gecenin koynunda büyür bu sancı,
Ne bir dostum kaldı, ne de yabancı.
Yıkıldı üstüme bu ulu saray,
Çaresiz kalmakmış ömrün en acısı.

Aynalar küsmüş bak yüzüme benim,
Tükendi çaresiz bütün dermanım.
Hangi kapıyı çalsam boştur ellerim,
Yoruldu bu ruhum, bitti gümanım.

Çaresizlik nedir, benden sorsunlar,
Ömrü sana verdim, kıymet bilmedin.
Ah ederim sandın, bende kalsınlar,
İçime gömdüm de, sen bilemedin.

Yollar düğüm düğüm, çözülmez bağım,
Kül oldu, içimde söndü ocağım.
Bir yudum su versen sönmez yangınım,
Ne bir gelenim var, ne duyan dağım.

Alın yazım bu mu, büküldü boynum,
Hangi yana baksam, kapandı yolum.
Sükût edip çöktüm kendi içime,
Kendi içimedir benim sükûtum.

Aynalar küsmüş bak yüzüme benim,
Tükendi çaresiz bütün dermanım.
Hangi kapıyı çalsam boştur ellerim,
Yoruldu bu ruhum, bitti gümanım.

Çaresizlik nedir, benden sorsunlar,
Ömrü sana verdim, kıymet bilmedin.
Ah ederim sandın, bende kalsınlar,
İçime gömdüm de, sen bilemedin.

HaTTaB(Y.K.)