0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
46
Okunma
Dumanı savrulur uzak dağlara,
Acı bir çığlıkla kalkar son tren.
Maziye gömülen nazlı çağlara,
Ufkun çizgisinden bakar son tren.
Ne bir yolcu bekler ne bir el sallar,
Aşılır bir bir o dumanlı yollar.
Geriye dönülmez, bükülür kollar,
Yorgun ray üstünde akar son tren.
Geçmişin yükünü taşır sırtında,
Özlemler savrulur gece şartında.
Gözünün yaşını koyup ardında,
Yüreği sitemle yakar son tren.
Hayaloğlu der ki vakit tamamdır,
Gelen ayrılıktır, hüzündür, gamdır.
İçinde tükenen ömür bir andır,
Gönlü son durağa çeker son tren.
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
