1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
45
Okunma
Bir dalın ucunda
unutulmuş gibi
beklerim kendimi.
Annemin ekmeği,
Begonyası, saksıda menekşesi.
geçer kapımdan kokusu
taşar yüzümden annemin yokluğu.
Sonra ;
Ellerim arar !
bir avuç toprakta
kaybolmuş kökünü.
Sesi çekildi duvarlardan,
gölgesi inceldi perdelerde,
soluk yüzlü pencerelerde
özlem örerim buklelerime.
Bekle derim, bekle
belki çıka gelirim.
Belki de içimden
bir mevsim çıkar.
Bekle…
Kıvırcık saçlım,
Orman gözlüm.
Sibel Tülü
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz