İçimdeki Işık

Bazen susar dünya…
Her köşe başı yorulur,
Her kalp biraz daha ağırlaşır.
Ama bilirsin,
Sen yürüdükçe açılır yollar—
Adımlarınla cesaret bulan
Sessiz bir gökyüzü vardır.

Bir nefes al şimdi…
Gizli bir melodi gibi
Omuzlarından düşsün günün ağırlığı.
Gözlerin kapandığında bile
İçinde kıpırdayan o kıvılcım
Sana dönmek için bekler.

Kendini hatırla…
Gülümsediğin o anları,
Kalbin “ben buradayım” diye
Sessizce attığı anları.
Huzurun bazen fısıltıdır,
Bazen usulca akan bir nehir.
Ve sen—
Ne kadar unutsan da
İçine sığmayan o kadar güzellik taşırsın.

Kırıldığın yerde bile
Yeniden filizlenen bir renk varsın.
Hafifçe elini koy göğsüne,
Bak, aynı ritimde atan
Bir umut duyacaksın.
Her atış,
Yeniden doğmanın sesi gibi.

Ve bil…
Hiçbir karanlık, içindeki ışığı söndüremez.
Sen parladıkça incelir gece,
Sen doğruldukça güçlenir sabah—
Kendi melodisini duyan o insan halinle,
Adım adım ışığına yürüyen halinle.