0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
33
Okunma
Yine hüzün,
yine stres...
Derin bir ah çekip,
dönüyorum yine kendi etrafımda.
Kendime umut yeşertme çabasındayım.
Çatlak toprağa su serper gibi,
yıkık duvarlara çiçek dizer gibi.
Her şey dalga dalga üstüme geliyor.
Biri bitmeden biri başlıyor.
Artık olaylardan kaçmaktan yoruldum.
Koşacak dermanım,
saklanacak yerim kalmadı.
O yüzden...
Her şeyi kendi haline bıraktım.
Ne düzeltebildiğime üzülüyorum,
ne bozulanı toplamaya çalışıyorum.
Bıraktım.
Gelsin ne gelecekse.
Ben ayaktayım ya,
o yeter.
Bu fırtına da geçer.
Ben yine kendime tutunur,
yine kendi içimde yeşeririm.
Çünkü ben,
kendi umudunun bahçıvanıyım.
Dinçer Dayı
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
