Sıcak, huzurlu ve sevginin gösterişli sözlerden çok vefa, güven ve sadakatle büyüdüğünü anlatan güzel bir şiir. “Eve vardın mı?” gibi küçücük bir cümleden kocaman bir sevgi dünyası kurması çok hoş. Çay, bahar, çiçek ve ışık imgeleri şiirin yumuşak atmosferini güçlendirmiş. Finaldeki “Ömrüm seninle bir bahar daima” dizesi ise şiiri umutla ve sevgiyle tamamlıyor. 🌿☕🌸

Tebrikler

Saygılarımla hocam 🙏

"Bir fincan çayda tüter akşamın, gözlerinle doğar bahar sabahım." Daha ilk dizede yüreğe dokunan bir sıcaklık var burada. Sevdanın özüne inmek, büyük sözlerden arınıp en sade, en gerçek haliyle anlatabilmek... "Eve vardın mı?" gibi o küçük ama devasa sorunun bir ömrü ısıtması ne güzel.

Güvenle dinen gecenin sesi, başın omuza konduğunda duyulan huzur... Sadakat, sevdanın gülünü büyütüyor ve her nefeste umut yeniden doğuyor. Yarım kalan anlar iz olup kalıyor, hatıralar çiçek açıyor gönülde. Sevgi, fanilikten güçlü bir ışık ve bir ömür sessizce yaşıyor kalbimizde.

"Bir bakışın yeter, dünya değişir, sessizliğin bile gönlüme değer." İşte sevdanın özü bu: büyük sözlerde değil, vefada saklı. Her gün yeniden kurulan, yıllar geçse de solmayan, adı çiçek açan bir bahar gibi...

Çok içten, çok duru, çok gerçek bir şiir olmuş. Kalemine sağlık. Sevdanın, hep böyle taze ve derin kalması dileğiyle selamlar.