18
Yorum
35
Beğeni
5,0
Puan
218
Okunma

Güler yüze aldanıp dost sanır insan
Zor gün gelince anlaşılırmış insan
Gönül verip nice yollara düştüm ben
Meğer dost bildiklerim hep yalan insan
Gönül soframı açtım canımı sundum
Tuttuğum ellerden yedim nice sitem
İnsanlık bilmeyen sözler hep zehirmiş
Kibirle yürüyenler olmuş bana dert
Düşen her maskeyle içim biraz sustu
Gerçek yüzler çıkınca gönlüm arındı
Kompleksli gönüllerden uzak dururum
Kendi hâlim bana yeter huzur olur
Dost diye bağrıma bastıklarım vardı
Meğer içlerinde gizli kin saklıymış
Ben gönülden verdim karşılık beklemedim
İyilik sandığımda nice hesap varmış
Artık kimse için eğmem ben başımı
Dost ile düşmanı ayırır oldum ben
Gönlüm temiz vicdanım hâlâ berraktır
Ne derlerse desin bilirim özümü
Sözler döküldükçe sırlar da açıldı
Her biri kendini ele verdi bir bir
Gönlümden düşenler yükümü hafifletti
Dost bildiklerim de meğer post imiş
Halk Şairi
Tülay Aslan
5.0
96% (22)
4.0
4% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.