Ak’lar düştü başıma
Kan doğradılar aşıma
Kahreyledim bu yaşıma
Bedenim kana bulandı

Kâh güldük, kâh ağladık
Ne gördük, ne yaşadık
Bir avazda solup geçtik
Bahçem kana bulandı

Yolun sonuna geldik
Yaşarken kefen giydik
Göze ömür biçtik
Gözüm kana bulandı

Bir tutam nefeste
Kaldık yine kafeste
Geçti gitti aheste
Nizam kana bulandı

Hüzün diyar dedim
Gözün ahir dedim
Aşk’ım ebed dedim
Müddet kana bulandı

Her anım bin satır
Her sayfa akar kahır
Gözümde ki o nasır
Elim kana bulandı

Kıymet yazdım ahir evvel
Bilinmese de kahır evvel
Diyar eylerken aşk’ı evvel
Evvel ahir kana bulandı

Tutundum saçın teline
Vuslatın yaman yeline
Gözyaşının acı seline
Yağmur kana bulandı

Sigaranın ayyaşı isem
Kadehin yaşı isem
Mezende ekmek isem
Masam kana bulandı

Ne bilesin çektiğimi
Gönülün ne çektiğini
Bağımda ne ektiğimi
Çiçeğim kana bulandı

Ayak sürerim yoluna
Kahır serdin postuma
Irak’ken her dostuma
Yaren kana bulandı

Tozu dumana kattım
Zehr’i şifaya kattım
Firdevs’e kamus kattım
Ahr’im kana bulandı

Gerçek ne bilemedim
Kirpiğin kaş çözemedim
Aklı hayr’a yoramadım
Zihnim kana bulandı

Sevip seyre dalmak varken
Geceye ışık olmak varken
Hadd ile gülmek varken
Ahir günüm kana bulandı

Ne kağıt, ne kalem
Eksik olan bir kelam
Bekleye gör bir selam
Ahval kana bulandı

Duymasın el’ler diye
Ayıplamasınlar diye
İçime gömeyim diye
Meşk’im kana bulandı

Adım adım geldikçe
Fikri hayr’a yerdikçe
Yâri hayr’a yordukça
Yordam kana bulandı

Hazar Aslan