Bugün yine sensizliğin soğuk nefesindeyim
Körpe hayallere saklardım seni
Küçük ellerin düşleri üşüyor anne
Şimdi hangi yokluğuna yanayım bilemedim
Sokakların katil kaldırımları alıyor hayallerimi
Fizan’da şefkatini ararken
Satılık hayatlar kalıyor ayakların perdesinde
Yalnızlığın kederine dökemedim bir damla yaş
Karalar bağladım sensizliğin vatan’ına
An be an anarken adını
Düşlerim sensiz geçmezken her gece
Uyan da bak düşlerim üşüyor anne...!!!

Kalem tutmaz artık yaşananları
Bir yazsam anne gök kubbe donar
Fırat’a ecel konar anne
Bir kanarsam anne cehennem ah alır
Cennet karalar bağlar
Güller’e gurbet doğar bülbül’e araf
Her akşamın matemi tüter karanlık ocaklarda
Uykusuz gecelere dizerken düşleri
Uyan da bak düşlerim üşüyor anne...!!!

Hangi soluk alır senden arda nefes
Hangi kalp atar olmayan bedende
Yoksun ya anne hangi hayat düş kurar
Dört bucağı ısıtmışken şefkatin
Hangi cehennem’e yurt olur azablar
Vuslat’a hasretler kızıl’a kesmişken
Hangi nehir akar kan kusan sensizliğe
Her gecem haykırışların gölgesinde buz kesmişken
Uyan da bak düşlerim üşüyor anne...!!!

Hani derdin ya anne denizime akan ruhsun diye
Ruhunu yerli yeksan ediyorsun
Öksüz yurtlara yem ediyorsun
Sanma ruhun ayrılır senden
Sanma sensiz akar denizine
Kucağına bir demet gül döküyorum anne
Her yaprağına ecel sürdüm
Buz keser toprağımın dört bucağı
Geceye düşman ektim gözleri
Düşlere kıymasın diye
Uyan da bak düşlerim üşüyor anne...!!!

Hazar Aslan