aşk, tapu kayıtlarına
soğuk kanun maddelerine
ya da düzenin koridorlarına sığdırılamayacak kadar vahşi ve hür bir olgudur.
dünyayı kurallardan sınırlardan ve mülkiyetten ibaret sananlar,
duyguların da bir genelgeyle düzenlenebileceğine inanırlar. yanılıyorlar!
oysa ki gerçek tutku, yasakların başladığı o karanlık ve kaçak frekansta filizlenerek boy verir.


şiirin bize söylediğş en yalın hakikat;
İnsan kalbinin başkaldırısı en ağır barikatları bile dantel kadar ince bir estetikle sarabilir.
aşk, kendi içinde freni patlamış bir ihtilal taşır her zaman.
sistemin tüm sıkıyönetim kararlarına, kuşatılmış sokaklarına ve susturulmuş radyolarına rağmen, kısık sesle de olsa yayılan bir direniş dalgasına dönüşür.
güçlü olan tanklar ya da kurşun geçirmez abajurlar değidir. güçlü olan, en zorlu yasakların ortasında gecenin kesesinde hüngür hüngür ağlayarak açan o kadife çiçeğin kendisidir.


çünkü aşk,
sadece bir his değil, başkalarının kurduğu denk olmayan düzenlere karşı duran en kaçak, en incelikli ve en sarsıcı devrimdir.
ve bu devrim, mahalle bilmese de, hatlar kopsa da kalbin şalterini açık tutabilenlerin kalbinde sonsuza kadar sürecektir.


şiir,
imge yoğunluğu
ve jargon tezatlığı açısından son derece gözü pek bir kimliğe bğrünmüş.bir yanda mülkiye, genelge, sıkıyönetim, infisah ve illegalite gibi soğuk, bürokratik ve politik kavramlar, diğer yanda dantel, kadife, fistan, seramik ve kuşlar gibi son derece incelikli, estetik ve kırılgan imgeler..

bir yanda barikatların arkasından sızan keskin benzin ve soğuk tank kokusu,
diğer yanda karanlığın ortasında aniden beliren kadife kuşlar..
bepsi bir arada
hepsi görevini layıkınca yerine getirmiş,şiirin içinde kendilerine ayrılan yerde
bize el sallıyor.

sıradışı bir şiir ve sıradışı bir üslup.
"o bir radikal" dedirtiyor

tebrik ediyorum
kıymetli şairi.

niye bu kadar güzel