Dünyadan habersız yaşarken bızler

Bizi koruyan kollayan kimlerdi

Bir an evde olmadığımız zaman

Heyecanla arayanlar kimlerdi.



Bızler çocuk onlar genç sayılırdı

Bızler peşlerinden koşar gezerdık

Bazen yemez,bızlere yedirirdi

Onlar varken hayata güvenirdik



Direktiler dağdılar arkamızda

Onlarla yürürdük bızler hayata

Gelmezdi hiç aklımıza yaşlanacaklar

Zamanla adımları yavaşlayacak



Saçlar ağariyor Anne babanın

Sessizce yaşlaniyorlarmiş onlar

Saçını bızım için süpürge eden

Onlardı koruyan kaleler ve surlar gibi



Bizım için sayısız çile çeken

Dertlerimizle dertlenen Annemiz

Fark etmedik hiç yılkılmaz görürken

Düştü Saçlarına babamızın ak



Türlü çille çekti bızım uğrunda

Rahatımız için nice zorluk gördüler.

Gençlık rüzgar gibi geçti savruldu

Çocukluğumuzda oldu hatıra



Kimimiz için artan değerli varlık

Bazıları içinde eskidiler.

Evler değişti, yollar eskidi,

Zaman geçince insan anlar kiymetlerini

Vede anlar hayatın değerini



Ne mal kalır ne Servet

Oyalananada kalmaz hiç bir şey

Anne babanın unutulurmu emeği

Unutulurmu yerleri


mesakin-16/08/2026