​Söğüt’te bir fidan toprağa girdi,
Çınar oldu, göğsü göklere erdi.
üç kıtaya birden gölgesini serdi,
Tarihe kök salan yurttu Osmanlı.

​Osman Bey gaza der, düştü yollara,
Orhan Bey sancak verir kollara.
Müjdeyle yüründü şanlı surlara,
Çağları kapatan aşktı Osmanlı.

​Fatih’in aşkıyla yıkıldı surlar,
İstanbul’a girdi mübarek erler.
Peygamber müjdesi o yüce serdar,
Kubbelerde kalan sesti Osmanlı.

​Yavuz’un gazabı çölleri aştı,
Mısır’ın mülkünü sancağa kattı.
Emanet-i mukaddes el üstündeydi,
Hakk’ın adaletini tuttu Osmanlı.

​Kanuni derler ki cihana sultan,
Süleyman adıyla yazıldı ferman.
Adalet üzere hükmetti her an,
Cihanı titreten güçtü Osmanlı.

​Ulu camilerde yankılandı ezan,
Sultani fermanı altınla yazan,
Mazluma kalkan, zalime zindan,
Merhamet burcunda aydı Osmanlı.

​Viyana önünden Yemen eline,
Destanı sığmadı insan diline.
Türküler yazıldı her bir iline,
Asırlar boyunca sürdü Osmanlı.

​Hayaloğlu der ki hani o günler,
Geriye bakınca sızlar gönüller.
Geçmişe hürmetle eğilsin başlar,
Tarihe yazılan şandı Osmanlı.

Recep Hayal
Hayaloğlu