0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
103
Okunma
Aşk nedir, diye sordum sessizliğe,
Bir yankı döndü, “kendini unutmak” dedi.
Belki de aşk, benliğin sınırında,
Yokluğa giden ince bir ipti.
Senin gözlerinde aradım hakikati,
Bir an, evren durdu — ben sustum.
Zaman eridi bir damla ışıkta,
Ve ben, var olmanın yükünü unuttum.
Sevgi mi yaratır bizi,
Yoksa biz mi icat ederiz sevgiyi?
Belki Tanrı’nın kalbinden düşen
Bir hatıradır her bakıştaki büyü.
Aşk, iki ruhun değil,
Bir bütünün hatırlayışıdır kendini.
Ve belki en gerçek sevgi,
Ayrılığın bile anlam bulduğu yerdedir…
Sinan Bayram
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
