0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
40
Okunma
YAR
Ferman eyledi yar…
Gönül sustu.
Kapandı kapılar.
Ne tenine dokundu tenim,
ne sesini duydu kulağım.
Uğruna sabahladığım
o kahve gözlerine
sürgün eyledi gözlerim.
Kokunu almak mı?
Özleminin içinde
kala kaldım.
Ferman eyledi yar…
Sustu gönlüm,
kurudu mürekkebim.
Adını andığım harfler
boynu bükük kaldı
masa üzerinde.
Özlemek susmak mıydı?
Kabullenmek miydi
ferman eyleyince yar?
Vazgeçilir miydi sevdadan?
Varlığında yokluk çekmek
kader miydi?
“Özledim” demek suç muydu?
Giden, gerçekten gider miydi
insanın içinden?
Söylesene ey yar…
Bir insan
kaç defa giderdi
sevdiğinin içinden?
Kader deyip susmak da
kader miydi?
Eyyüp Balta
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
