Gösterişe abartıya gerek duymadan yaşanan,
temeli sağlam insan ilişkilerine inananlardanım.

Bağırmadan konuşana,
göstermeden sevene,
kanıtlamadan durana inananlardanım.

Kendi halindeliğe.
Kalabalıkta kaybolmayıp,
yalnızlıkta büyüyebilene.
Kimse görmese de doğruyu yapana.

Omurgalı bir dik duruşa.
Rüzgar esse de eğilmeyene.
Para pul gelse de satılmayana.
Fırtına kopsa da "ben buradayım" diyene.

İnceden yapılan güzelliklere.
Bağırmayan çiçeğe,
gürültü etmeyen denize,
sözü incitmeyen dokunuşa.

Nazik oluşa.
Güçlüyken yumuşak kalabilene.
Haklıyken alttan alabilene.
Kırabiliyorken kırmayana.

Ağır başlılığa,
arkası dolu cümlelere.
Boş konuşmayana.
"Gelirim" deyip gelene.
"Seni seviyorum" deyip,
arkasından gitmeyene.

Ve çıkarsız sevgiye inananlardanım.
"Ne alırım" demeden verene.
"Ne çıkarım var" demeden kalana.
Gittiğinde de arkasından kötü konuşmayana.

Çünkü bilirim:
Bir insanı güzel yapan güzelliği değil, kişiliğidir.

Yüz yaşlanır, beden solur.
Ama karakter?
Karakter asla eskimez.

Ben böyleyim.
Az ama öz.
Yüksek ses değil, derin iz.
Şatafat değil, sadakat.

Beni böyle kabul edene başım üstünde yerim var.
Edemeyene de yolum açık.

Çünkü ben...
ben böylelerindenim.
Dinçer Dayı