İki göz bir evde doğduk
Kerpiç duvarlar badanalı.
Bir soba etrafında beş çocuk
Aynı yatağa girip uyurduk.

Küçük bir avluda kuzulu koyunlar
Çelik çomak oynayan çocuklar.
Ayak yün çorap, sırtta yeşil gocuklar
Birbirimizin elbisesiyle büyüdük.

Analar koşuştururdu bağa bostana
Babalar elinde yapa, dirgen harmana
İçimizi ısıtırdı bir kazan tarhana
Yedi kişi bir tasa kaşık atarak büyüdük.

Herkesin bi işi vardı, kimi kuzu güderdi
Kimi tarla sürer, kimi ekin ekerdi,
Kimi ekinleri deste deste biçerdi.
Alın terimiz aka aka büyüdük.

Kışın kar yağardı doluşurduk odaya
Yemek vurulur, çay konurdu sobaya
Kulak verilirdi emmi, dayı babaya
Biz büyükleri dinleyerek büyüdük.

Nasihat verilirdi, çalışın adam olun diye
Az olsa da helale haram katman diye
Arpa sat, nohut sat, vatanı satman diye
Biz vatan millet aşkıyla büyüdük.

Birgün olsun daha duymadım of diyeni
Yorgun argın gelseletde gülerdi yüzleri
Canlarından çok severdiler bizleri
Anamıza babamıza sarılarak büyüdük

Şimdi özlem ile arar olduk dünleri
Geri getirmek mümkün olsa onları
Dolanıp varsam açık bulsam kapıları
Köşede babama sarılıp yatsam dizine
Yüzümü sürsem eline yüzüne
Yedi kişi iki odada büyüyüp dağıldık
Şimdi bağırda hasret ile yaşarız
#Şenolköksal100826