Bir atmosfer ki, ne felaketlerle yankılanıyor,
Çığlıklar arasında yeryüzünün yüreği kanıyor.
Kıyametler kopuyorken cihanın ciğerlerinde
Ağlayamıyor gökyüzü dertli gözyaşı donuyor.

Mal hırsı, makam hırsı, gösteriş hırsı çıldırıyor,
Namussuzlar utanmayı bedenlerden sıyırıyor,
Ar, namus, şeref, haya utanılan değerler oldu
Aile denen huzur yuvası kurtuluş arıyor.

Hayat kopyalanıyor, sahte hayatlarla doluyor,
Gıdaların yerini katkılı gıdalar alıyor,
Mizaçlar değişiyor, namertlik tahta yerleşiyor
Can çekişen insanlık nasıl da çaresiz kalıyor.

Dereler akıtılan zehirleri hep süpürüyor,
Denizler kirleri temizlemek için köpürüyor,
Kimyasallarla da arıtılamayan sularımız
Can suyumuz canavar suyu olmuş süründürüyor.

Yanıyor yeryüzü yanıyor merhametsiz ellerde,
Yanıyor ağaçlar, mahlukat, yuvaları yanıyor
Yok oluş tüterken, kalpten taşan yakarış dillerde.
Bu kıyamet son bulsun Allah’ım vicdanlar yanıyor.

Gel artık Türk’ün Muhteşem Türkiye Medeniyeti,
Türk’ün vicdanı, adaleti, ahlak ve fazileti
Kuşatsın da cihanı, yüzü gülsün dertli dünyanın
Muhteşem Türkiye, adaletiyle ezsin tüm zulmeti.
28/07/2026