ÇİLEDEN UMUDA EVLER
Sırlarına gömülmüş bunca evler
Esrarını saklıyor pencereler,
Korkusuna abanmış kiremitler…

Dertli dertli vururken kalpler,
Issız yollar dert üstüne dert ekler.

Dertlerden uyansın diye yürekler,
Şu güneş her gün sabahı bekler,
Birazdan görünecek kelebekler…

Lambalar söndürülür birer birer
Şu sokaklar kelebekleri bekler.

Tükenen gün ile tükenmiş ruhlar,
Pişmandır uyandığına sabahlar,
Ağlatır gökleri ahlar eyvahlar…

İnliyor pençesinde geçim derdi,
Felaha hasret kaldı gönül yurdu.

Abdestle arındıkça kirlerinden,
Ruhunun ızdıraplı yerlerinden,
Namazda kurtulur tüm yüklerinden...

Avucunda açan gonca gül olur,
Mevla’sına sevgili bir kul olur.

Ve gözlerini karanlığa yumar,
Aydınlığı rüyalarından umar,
Derdine müjdeyi şükürle yamar…

Gün bağrına sığınırken evlerin,
Tahtını yıkacak zalim devlerin.
16/03/2026-BİLECİK