Gurbette çalıştım, her an didindim!
Gurbet seni mecbur vatan edindim,
Gençlik geçip gitmiş diyar gurbette
Zerre kadar gözüm yoktur servette!

Ben yâre yar bana, kaldı hep hasret!
Bıkmışım elinden kahrol sen gurbet,
Gurbet bir kurtulsam, senin elinden!
Gurbet çok bıkmışım senin dilinden!

Şaşırdım kaybettim ben düz yolumu
Gurbet, hasret kırmış benim kolumu,
Boş hayaller kurdum gurbet diyarda!
Mali hülyam gerçek olmuş rüyamda!

Çıkmaz dar sokaklar bitmeyen yollar
Gurbette çok mahzun dertlidir kullar
Halsiz düşmüşüm ben yokluk içinde!
Ben hep yalnız kaldım gurbet içinde!

Çilem ve mihnetim kederim çokmuş,
Şu yaman gurbette hiç vefa yokmuş!
Görünmez kulübe, pek çok saraydan,
Artık bitsin gurbet, ok çıkmış yaydan.

Derdim, çilem, tasam bitmiyor çoktur.
Yaman gurbet sende, hiç vefa yoktur!
Gençliğim şu ömrün geçmiş gurbette
Gözüm yoktur benim mal ve servette.

NAZIM TAŞTAN