BURASI GURBET

Ne bir haber
ne yarım bir selam…
Burası gurbet, burası hasret.

Yabancı herşey
Sokaklar, insanlar
Gözler yabancı
Sözler yabancı.

Bir ömür sığdı bu yabancı şehire,
ama ben sığamadım.

Aylar geçirdim,yıllar geçirdim.
Takvimler eskittim.
Ama hiçbirinde
memleket özlemiyle başa çıkamadım.

Geceleri
yastığa değil,
özleme başımı koydum.
Uyuyamadım.
Bazen hıçkıra hıçkıra ağladım.
Herkes alıştı ben alışamadım.

Aklım hep sılada kaldı.
Bir çeşmenin başında,
Bir sokağın taşında

Bir komşunun kahkahasında
kendimi duydum bazen,
meğer o benmişim, bir yanım
memlekette kalan.

Burada saçlarım ağardı,
Ben yaşlandım.
Kendimi bile tanımaz oldum.

Koca bir ömür geçti böyle.
Bayramlar eksik,
sevinçler yarım.

Kalabalıkların içinde
kimsesiz kaldım.

Bir dilim ekmekte boğazım düğümlendi,
bir türküde
gözlerim doldu.

Gurbet ağır,
Gurbet sağır
taşıyana değil,
dönemeyene.

Her gün “yarın” dedim,
yarınlar eskidi.
Yol uzaklaştı benden,
ben kendimden.

Şimdi
bir ses bekliyorum hâlâ.
Belki geç kalmış bir selam,
belki çoktan unutulmuş bir eşkâl.

Gurbette geçti ömrüm
sılaya varamadan.

Kalbim orada kaldı
Bir anne kokusunda,
bir baba şefkatinde.

Bir kardeş kucağında
Her şey bana yabancı
Bu gurbet ocağında.

Bir memleket kokusu gelse belki
bu kadar ağlamazdım.
Belki bu kadar ağlamazdım.
23/01/2026
[