...
Düğmeleri yanlış iliklenmiş bir pazar sabahıyım
Saçların telgraf tellerine dolanmış martı çığlıkları
Nereye baksam kan, nereye baksam mavi bir sızı



Kıyameti dudaklarına sürüp beni öpüyorsun korkmadan
Soluğunda sabırsız nar, çatlıyor ansızın
Saatler çıldırıyor duvarlarda, akrepler intihar meylinde
Bir şehir daha devriliyor kahverengi gözlerinde



Neden her gülüşün bir ihtilal provası gibi duruyor?
Kirpiklerinden geceyi damlatırken avuçlarıma
Yağmuru temize çekiyorum kirli ceketimin yakasında
Bir intiharı daha erteliyorum bayat bir şarapla



Seni sevmek, yasak bir kitaba dokunmak gibi tehlikeli
Seni sevmek, darağacında sigara yakmak kadar kibirli



Parmak uçlarında taşıyorsun dünyanın en güzel cinayetini
Kimi sevsen, onun alnına mermi gibi düşüyorsun
Tutsam tetiğe basacağım, bıraksam üşüyeceğim
Soğuk bir tabancanın kabzası gibi



Puslu Duvarlara adını yazıyor geceyi yırtan çocuklar
Hangi şiire sığınsam satır başları sana çıkıyor
Sen saçlarını topluyorsun, bir devlet daha yıkılıyor



Gülüşüne asılmış kaç isyancı var bilmiyorum
Kaç hükümet düştü köprücük kemiğinin çukurunda

Seni sevmek, vatana ihanetten yargılanmak gibi
Seni sevmek, en ön safta mermiye koşmak gibi



Ben her gece bir şarjör boşaltıyorum yalnızlığa
Sen bir kadeh daha deviriyorsun namlunun ortasına
Üstümü örtüyorlar eski bir gazete kağıdıyla



Yine senin adın yazıyor manşetlerin en siyahında
Yine bir şehri ateşe verip kayıplara karışıyor Sevda