0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
70
Okunma
Bir, iki, üç... Sayardık çocukken duvarlara,
Gözlerimizi yumup sığınırdık umutlara.
Ebe olan arardı en gizli köşelerde,
Gülüşlerimiz saklı kalırdı o günlerde.
Şimdi büyüdük, oyunlar değişti ne yazık,
Dostluklar arkasına saklandı bir maskenin.
Sobanın arkası değil ki artık saklandığımız yer,
İnsan kendi içindeki yalnızlığa gizlenir meğer.
"Önüm, arkam, sağım, solum sobe!" derdik,
En saf halimizle dünyayı çok severdik.
Şimdi ne ebe var ne saklanan o çocuk,
Yıllar bizi sobelere; gençliğimiz kaybolup gitti çabuk...
Recep HAYAL
(Hayaloğlu)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
