Ne güzel yaz, ne baharım kaldı
gülen yüzlü bir günüm de soldu
sensiz geçen şu ömrüm yarım kaldı
dilim sustu, yüreğim çok yoruldu

bir kitaptı bizim senle ömrümüz
sayfa sayfa yazılırdı sevgimiz
sen gidince sustu bütün harflerim
yarım kaldı yazdığım cümlelerim

nere baksam mavi eksik şimdi
toprağımda bahar kırık şimdi
sen olmayınca dünya dar geldi
aşksız geçen ömür zindan gibi

çekildi içimin bütün hevesi
Yırtıldı kalbimin ince perdesi
sevda gidince soldu renkleri
kaldı içimde hasretin izleri

gül yüzüne hasret kaldı gözlerim
Akşam olur seni söyler sözlerim
susarım, gül gibi boyun eğerim
Yağmur düşmez, toprağına küserim

insan yaşar, derler, yaşar elbet
Nefes almak değil her zaman hayat
Sevgi olmayınca uzun bir gece
Kalır yürekte kapanmayan yâre

döner bakarım geçen yıllara
donmuş bahar düşer hatıralara
sesim yükselir türkülerde avaza
Ömrüm yağar sensiz yarınlara

Yarım kaldı sevdam, yarım kaldım
Sen gidince ben de yarım kaldım...