Canım Sevgilim,

Senin iyi niyetine, merhametine hayranım.
Bir ağacın gölgesine,
üşüyen bir kuşun sessizliğine,
çiçeğin kokusunu almak için onu kırmayıp
kalbinle eğildiğine hayranım.

Ne güzel...
Belki de bu yüzden
seni sevmek,
bir gülü sevmekten daha fazla geliyor bana.
Sende,
var olan her şeye karşı
unutulmuş bir şefkatin huzurunu buluyorum.

Keşke içindeki bütün acıları
bir gece olsun benden yana bıraksan.
Başını göğsüme koysan,
sadece gözlerimin içine baksan,
ve hiçbir şey anlatmasan...
Ben yine mutlu olurum.
Çünkü bazı yaraların dili yoktur;
onları ancak gerçekten seven biri sarar.

Senin içinde hâlâ,
her şeye rağmen saf, temiz, güzel kalabilmiş
küçük bir çocuk var.
Ben en çok o huyunu seviyorum.
Kimsenin incitmesine izin vermediğin,
kimseye göstermediğin o mahzun çocuksu tarafını...

Ve bilmeni isterim;
sen kendini her şeyden ne kadar saklarsan sakla,
ben seni en çok oradan seviyorum.

Bir gün yorulursan,
hayattan değil,
seni yoran insanlardan kaçıp bana gel.

İnan!
Sana hiçbir şey sormam.
"Neden sustun?" demem,
"Neden ağladın?" demem.
Sadece yanında dururum.
Çünkü bazen sevgi,
birini iyileştirmeye çalışmak değil;
yarasıyla birlikte onu teselli etmektir.

Sen benim için
gürültünün içinde duyduğum
en güzel sessizliksin.
Kalabalıkların ortasında
kendimi bulduğum tek yer...
Senin yanın.

Dünyanın bütün yolları kapansa bile,
kalbimin seni bulacağına inandığım
tek yönsün.

Ve sevgilim...
Eğer bir gün kendini
bu dünyada fazlalık gibi hissedersen,
unutma;
bir kalpte öyle derin, öyle özel bir yerin var ki,
oradan seni ne zaman silebilir,
ne mesafeler koyabilir,
ne de ölüm ayırabilir.

Çünkü ben seni
sadece gözlerimle değil,
ruhunla tanıdım.

Sen benim sevdiğim kadın değil;
bu fani ömrün içinde
kalbime emanet edilmiş
en güzel sır’sın.

Ve ben,
ömrüm yettiğince
o sırrı kalbimde saklayacağım ve taşıyacağım...
Dinçer Dayı