0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
29
Okunma
Yıllardır kahren çileyle yoğruldum,
Her kapıdan itilip de kovuldum.
Yıkık dökük bir meyhanede durdum,
Şişeler fısıldadı: "Senden adam olmaz!"
Bir kadın sevdim, "Mazeretimsin" dedi,
Ömrümü verdim de kıymet bilmedi.
Çekip giderken bir kez olsun dönmedi,
Gözlerimin içine baktı: "Senden adam olmaz!"
Cebim delik, sırtımda eski gırgır,
Gece boyu içimdeki bu hırgür...
Sokakta köpekler bile havlamaz bir dir,
Kaldırımlar bağırdı: "Senden adam olmaz!"
Gözüm açtım, dert içinde büyüdüm,
Bozuk para gibi harcandım, çürüdüm.
Kendi cenazemin peşinden yürüdüm,
İmam bile acıdı: "Senden adam olmaz!"
Ne bir ev kurabildim ne de bir ocak,
Umut dedikleri kahpe bir kucak.
Son nefeste Azrail kapımı çalacak,
O da yüzüme haykıracak: "Senden adam olmaz!"
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
