0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
96
Okunma
Yıllardır kahırla, çileyle yoğruldum,
Her kapıdan itilip de kovuldum.
Yıkık bir meyhanede yalnız durdum,
Şişeler söyledi: "Senden adam olmaz!"
Bir kadın sevdim, "Mazeretimsin" dedi,
Ömrümü verdim de kıymet bilmedi.
Çekip giderken bir kez dönüp bakmadı,
Yüzüme haykırdı: "Senden adam olmaz!"
Cebim delik, sırtımda eski ceket,
İçimde bitmedi gitti bu kasvet.
Sokakta köpekler bile etmez minnet,
Kaldırım bağırdı: "Senden adam olmaz!"
Gözümü açtım, dert içinde büyüdüm,
Bozuk para gibi harcandım, çürüdüm.
Kendi cenazemin peşinden yürüdüm,
Musalla fısıldadı: "Senden adam olmaz!"
Ne bir ev kurabildim ne de bir ocak,
Umut dedikleri kahpe bir kucak.
Son nefeste Azrail kapım çalacak,
O da haykıracak: "Senden adam olmaz!"
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
