Kuru bir yapraktım, savurdun gittin,
Ömrümün dalını kökünden kestin,
Ne diye darıldın, ne diye küstün,
Canımdan bezdirdin, sıkıldım senden.

​Verdiğin vaatler kurak bir çölmüş,
Seninle yeşeren umutlar ölmüş,
Zaman usul usul ikiye bölmüş,
Çektiğim çile yetti, sıkıldım senden.

​Gönlümün bağında açmadı tek gül,
Küllere çevirdi ahımı bu kül,
Yeter artık yeter, ey zalim bülbül,
Varlığın beni yordu, sıkıldım senden.

​Ne bir umut kaldı ne de bir gurur,
Gönlümün tahtında hüzünler kurur,
Felek sillesini bağrıma vurur,
Sabrımı heder ettin, sıkıldım senden.

​Yoluna harcadım ömrü pervasız,
Bir kere halimden anlamadın gamsız,
Gönül ocağımı bıraktın haransız,
Ocağımı söndürdün, sıkıldım senden.

​Gayrı bu kapıda durağım yoktur,
Gönlümün kimseye minneti yoktur,
Çektiğim ahların hesabı çoktur,
Evimden barkımdan oldum, sıkıldım senden.

Gönlümü usandırdın sıkıldım senden.