Beklemek, burada zamanın kıyısında unutulmuş bir mevsim gibi…
Temmuz çekilirken geride tuz, rüzgâr, geciken gemiler ve hafızaya sinmiş bir cümle bırakıyor.
Bir de o eşarp; açılıp kapanıyor, açılıp kapanıyor…
Sanki şiirin kalbi gibi.
Çok zarif, çok derin; sessizce gelip insanda uzun bir kıyı bırakıyor.

Kaleminize ve yüreğinize sağlık, sevgi ve saygımla

Özlenecek bir temmuz elinize sağlık

bir kadının defteri de
açılıyor kapanıyor
açılıyor kapanıyor
ama
bir türlü zamanı tutturamıyor:)
hep geç kalıyor sayfana, kutlamaya

tebriklerimle
kalemine sağlık canım
sevgiler kocaman kocaman

Emeğinize yüreğinize sağlık
Mahir kaleminizi yürekten kutluyorum.
Tebrikler. Her şey gönlünüzce olsun.
Huzurlu mutlu aydınlık yarınlar diliyorum.
Selamlar dualarımla.

İçindeki Tanarıya muhalif olandır Şair,
İÇindeki sonsuzluğa sevgi olan.. Geç kalsam da yürekten. kutlarım.

Beklemek olmasa insan neye tutunur neyle yaşar.
Hayal etmek, umut etmek, belli ki varlığımız bunlara emanet.

Şiir iyi ki var Ve çok güzel.

şairi ve şiirini kutluyorum

Tebrikler☺️🤗🤗

Ruhu, yüzü gök mavisi kadar aydınlık, şiir kadın
Hoş geldin, temmuzu yolcularken böyle... :)

Rüzgar bir telaşla esiyor
Yaprakları sararmaya başlamış kavakların
Ağustos ağırlığı neden...

Ekinlerde durulu bir hüzün
Çimenlerde yağmur beklentisi
Bembeyaz saman topları
Bakınca, gözlerimi tarıyor...

Tebrikler, sevgiler olsun yüRekTen şiire.

beklemek,
zaten kendi içinde koca bir prodüksiyondur.
kamera tek bir noktaya sabitlenmiştir ama senaryo sürekli yeniden yazılır o sahnede.
zaman, yönetmen koltuğuna oturup sahneleri ağır çekime alır.
figüranlar caddeleri doldurur, "acaba o mu?" ihtimalleri rol kapmak için yarışır.
ışık ekibi sürekli modunu değiştirir.
bazen bir umut ışığı vurur sahneye, bazen de bir gölge düşer hemen ardından.
bekleyenin ruhunda senaryo hiçbir zaman sabit kalmıyor.
o boşlukta onlarca alternatif finali çekip duruyor demek ki.

beklemek işte böyledir;
içindeki koca bir tiyatroyu tek başına ayakta tutmaya çaılışır durur.



şiirin başlığı,
şiirin en güçlü hamlelerinden biri olsa gerek.
ilk bakışta mantıksız görünse de içine girince kendi mantığını kurduğunu görüyoruz.

şair, bekleyişi doğal akışından çıkarıp bir kompozisyona dönüştürmüş
sanki.
tıpkı bir müzik aranjmanı gibi.
önce deniz sonra Temmuz sonra liman sonra eşarbın hareketi
ve Taylor Swift'in All Too Well şarkısı ile kurulan bağ.
aralarında duygusal bir armoni var.

şair sanki farklı enstrümanları aynı parçaya yerleştiriyor.
yani orkestral bir bekleyişin içine.
bu yüzden başlık aslında şiirin yazılma tekniğini de söylüyor.

deniz, eserin en kalın sesi oluyor, rüzgâr nefeslileri yönetiyor,
gölgeler yaylılar gibi uzuyor. Temmuz ışığı bakır üflemeliler kadar parlak bir tını bırakıyor. uzaktan gelen bir şarkı ise şiirin solisti oluyor.

ben burada başka bir hayal daha görüyorum.
şair belki de şunu düşünüyor:
insan hiçbir zaman saf bir bekleyiş yaşamıyor.
beklerken müzik dinliyor. rüzgâra bakıyor. geçmişi hatırlıyor.

denizi seyrediyor.
bir eşarbın hareketine takılıyor.
bekleyiş sürekli başka duygular tarafından aranje ediliyor sanki.

yani beklediğimiz şey kadar,
bekleyişimizin biçimi de sürekli yeniden düzenleniyor.

en içten tebriklerimi bırakıyorum.
saygı ile,
gününüz kutlu olsun.

İnsan o kadar uzun süre beklerse, neyi beklediğini de unutur sonunda..."Beklemek" adında bir durak inşa eder kalbine, kimseye el sallamadan "hoşça kal"larla gölgelerini içinden sessizce uğurlayacağı...

Bir insan olmayacak şeylerin hayalini kurar ve bekler. Öyleyse beklemek; uzağına düşen ve gelmeyecek olandır. Kapılar kapalıdır, menzil ulaşılmazdır, bilirsin ama yine de o garip hissin arzusuna sıkı sıkıya tutunursun. Belki çok küçük bir umut, o kadar küçük ki hatta; biz onu gözümüzde büyütürüz. Beklemeyi güzel ve heyecanlı kılan da budur. Yoksa bıraktığında, o küçük umudu da, arzuyu da yok edip gidersin o bekleme durağından. Kendine dahi mendil sallayacak bir hoşça kalın bile olmadan.

Bu son iki şiirdir bizi dere tepe, çayır bayır, kır gezintisine çıkarıp duruyorsun. Ellerimizde çiçekler, uğurla(n)mayı bekleyen. Ben de beklemenin koluna girip çıktım gölgemle...hava misss...

Tebrikler, kısa ama derinliği olan şiir.
Ben hiç beceremiyorum satırları böyle kısa tutmayı...

Sevgiler ćokça...

İmge Zenginliği ve Atmosfer: Kıyı/deniz atmosferi ("kum zambakları", "rıhtım", "mayistra", "güverte") ile mevsimin ruhu müthiş bir uyumla örülmüş. Gölgelerin büzülmesi, morusların (dudların) ballanması ve toprağın suyu sayıklaması gibi somut-soyut geçişler, okuyucuda dolaysız bir duyum yaratıyor.
Modern Anlatım ve Kültürel Dokunuş: Klasik deniz/yaz anlatımının ötesine geçilerek "All Too Well’in yirmi birinci satırı" gibi modern bir detayla şiire hafıza, geçmiş ve popüler kültürle bağ kuran özgün bir katman eklenmiş. Beklemenin kendisi unutuşa devrilirken zihinde asılı kalan o tek ayrıntı oldukça vurucu.
Görsel Biçim ve Ritim: Şiirin sonundaki "açılıyor / kapanıyor" dille yazılan görsel düzenleme (görsel şiir öğesi), esintiyi ve o eşarbın rüzgârdaki salınımını okuyucuya adeta canlı olarak yaşatıyor. Ritmin ve sayfa düzeninin duyguya hizmet etmesi metnin gücünü artırmış.
Zaman ve Bekleyiş Duygusu: Şiirde beklemek, sabırsız bir sabırsızlık değil; mevsimin, doğanın ve insanın kendi akışına teslim olduğu dingin bir kabulleniş olarak işlenmiş. Beklenen şeyin ne olduğunun dahi unutulduğu o rıhtım yalnızlığı çok güzel hissettiriliyor.
Deniz esintisini, yazın sarı sıcaklığını ve içsel bir dalgınlığı aynı kapta toplayan son derece estetik, özgün ve derinlikli bir metin.

Çığlığı martıların
denizin mavi ufkunda

Bir Eylül akşamı gözlerimden süzülen
küflü anahtarı vaktin

Ki zaman
hatırlamakla unutmak arasında sallanan.


Çok sevgimle.

Tebrik ederim.
Selam ve saygılatımla

Beğeniyle okumuştum
Bu gün tekrar okuma fırsatı ve finalin etkileyici bitişi
Tebrik ederim

Tebrik ediyorum. Saygılarımla.

Şiiriniz, imgeleriyle okuru içine çeken, modern ve zarif bir anlatı sunuyor. Deniz, rüzgâr, zaman ve bekleyiş iç içe geçerek sinematografik bir atmosfer oluşturmuş. Özellikle "Unuttum neyi beklediğimi..." dizesi, bekleyişin zamanla nasıl kimlik değiştirdiğini çok güçlü bir şekilde hissettiriyor. Finalde rüzgârda açılıp kapanan eşarp görüntüsü ise şiire sessiz ama etkileyici bir kapanış kazandırmış. Duygusu incelikli, dili özgün ve imgeleri zengin bu güzel eser için kaleminize ve yüreğinize sağlık. Tebrik ediyor, nice nitelikli şiirler diliyorum. Saygılarımla.

Güne düşen güzel şiiri ve şairimi kutluyorum Keleminize bereket İlhaminiz bol olsun Tebrikler Selam sevgiler.

Zamanı geren rüzgârların arasından sıyrılıp günün seçkisine yerleşen "Aranje Beklemeler" için sizi gönülden kutlarım. Açılıp kapanan o eşarp gibi ritmi olan, çok estetik bir eser olmuş. Kaleminiz dâim olsun, yürekten tebrikler!

Şerif MENGÜTEMÜR tarafından 1.8.2026 00:23:49 zamanında düzenlenmiştir.

Yürekten kutluyorum bu çok güzel şiirinizi...

Selamlar

Tamam;
Sakin ve sakil liman var
Sert bir liman var
İç deniz-büyük Umman için liman var,var oğlu var,
neden bu limanlar hep bekleme durağı oluyor ve neden hep rengini ruhumuzda bir türlü tutturamadığımız eşarbın ucuna bağlıyoruz rüzgarı ..

İyi şiir okumak keyifli

Selamlar şair dost.

Bir kadının rüzgârdaki eşarbı gibi; bir görünüp bir kaybolan, sırrını kendine saklayan muazzam bir şiir. Ne bilerek unutturduğunuz o şey, ne de mavinin ardındaki gizem kolay kolay silinir zihinden. Yüreğinize sağlık

Rüzgârın koynunda bir sır gibi,
Savrulup duran o ipek kumaş.
Açılır hüznün gizli kapısı,
Kapanır zaman yavaş yavaş.

​Süzülür mavinin derinliğinde,
Ne bir iz bırakır ne de bir telaş.
Bir görünür kaybolur ufukta,
Açılır, kapanır yavaş yavaş...
​Ayla

Bu şiir insanın kalbine dokunan çok derin bir duygu taşıyor. Her dizesinde ayrı bir hüzün ve güzellik var. Yürekten kutluyorum sizi güzel insan…