Binince üstüne rüzgârla eşim
Patika tozuna karışır peşim
Zirveyle dost olur parlar güneşim
Yokuşun bağrına terler dökerim


İki teker üstü dengemdir canım
Pedallar döndükçe kaynar bu kanım
Kabıma sığmayan bir heyecanım
Ufkun çizgisine miller çekerim


Göz kırpar neşeyle kıvrılan yollar
Gidonu tutunca güçlenir kollar
Devrilir bayırlar geçilir beller
Uzağın kalbine hızlar ekerim


Kaskım başımdadır sağlam bir siper
İmbat yanağımı delice öper
Teker çevrildikçe coşkular teper
Korkunun önüne setler çekerim


Zincirim dişliyle bir aşka dalar
Sürüşün tadını bahardan çalar
Gezginin gönlüne bir alkım dolar
Göğün grisine rengim dikerim


Vitesler değiştikçe hafifler yüküm
Yollara geçiyor artık bu hüküm
Kafeye varınca tatlı bir döküm
Gönül fincanında huzur içerim


İnerken aşağı kuşlar gibi hür
Ağaçlar etrafta gümüşi mühür
İçimde çağlayan latif bir şükür
Dağların göğsüne yankı dökerim


Frenim tutunca durur bu dünya
Sanki bir uykuda gördüğüm rüya
Yarıştım bulutla geçtim de güya
Zamanın çarkına izler çekerim


Aynalar arkada bırakır dünü
Önümde ışıldar yarının günü
Seyyahın bitmez ki "her dilde" ünü
Yıldızlar üstünde sihir sökerim


Aşılır yürekten her türlü engel
Döner bu tekerlek sanki bir pergel
Doğa fısıldar ki: "yeter ki sen gel
Şiirin sesini âna dökerim





/ yüRekTen



Ph. r.t.