0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
39
Okunma
Dün, bugün, şimdi...
Sessizce özledim seni.
O kadar sessiz ki...
Kimse fark etmedi,
Sen bile fark etmedin...
Ne bir gözyaşı,
Ne de bir ses...
Sadece özledim seni...
"Çok güzel özlemişsin." cümlesini duyuyorum gecenin tekinsiz karanlığında.
Sen özlediğinde,
İki cümleye sığıyor özlemin.
Ben özlediğimde,
İçimdeki ülkede ihtilal oluyor.
Bütün sokakları jandarma tutuyor.
Bütün yollara pusu atılıyor,
Telsizlerde adım yankılanıyor.
Bir devrimci tedirginliği çöküyor yüzümün coğrafyasına,
Ülkeler yıkılıyor,
Uzun uzun sirenler çalıyor.
Ben özleyince,
Darağaçları kuruluyor,
Soğuk avlulara.
İdam fermanları okunuyor, şafak vaktinde.
Sınırlar kalkıyor,
Özlemler ayaklanıyor.
Yumruk kaldıran bir çocuk doğuyor içimde.
Ben özleyince,
Ölüm üşüyor.
Metin Gül ( Eskişehir 2026)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
