Geç şöyle otur yanıma heval,
Deşelim içimizdeki yaraları bir bir,
Dem vuralım tüm yaşadıklarımıza,
Onsuz geçip giden yıllara.

Tüm şerefsizliklere inat kadehleri tokuşturalım,
Pes etmek yok bu gece,
Kaçak bir tütün sar heval,
Ciğerimize inat her yanımız tutuşsun bu gece,
O yari yad edelim heval.

Kaçak bir çay koy heval,
Tavşan kanı olsun,
Tüm kaçıp gidenlere inat,
İçelim bu akşam,
Bir türkü söyle heval yasaklı bir dil olsun,
Acı bir zılğıt olsun tüm dillerde,
akmasın gözyaşları yorğun gözlerde.

Ağıt sarmış bir annenin dilinde yeniden çiçek açalım,
Bütün hüzünleri gün yüzüne serelim,
Ağlama heval bu coğrafya kaderimiz değil,
Bu işkenceler, bu göçler,
Bu töreler,
alın yazımız değil,
Bir şiir yaz heval tüm vefasızlara inat.

Bilmem bu nasıl yaradır içimizde büyüyen,
Bir çıra alevi gibi üşüyen,
Bizi yerden yere vuran,
Anlat heval içimizde sönmeyen aşk ateşini,
Anlat heval,
Anlat.

AHMET POLAT
BİR İSTASYON ŞAİRİ