Gözyaşlarım damla damla aktı hep,
Sanki coşkun akan bir ırmak gibi.
Kim duyacak benim bu feryadımı,
Dinmeyen şu derin ıstırabımı?

Kalbimdeki sızıyı kim bilecek?
Nereye baksam seni görürüm.
Değer mi gönlümü yakan bu sevda?
Dil "unut" dese de kalbim direnir,

Artık göremem o melek huyluyu,
Belki ukbâda diner bu hasretim.
Geceler şahidimdir acılarıma,
Ay dahi susar olmuş feryadıma.

Bir selâmınla dinerdi hasretim
Derman olurdun kanayan yarama.
Bu şehrin en ücra köşelerinde,
Yolunu beklerim sokaklarında.

Rüzgâra anlatırım ben derdimi,
Belki ulaştırır bu sözlerimi.
Bu diyarın sokakları, taşları,
Görmesem de hep seni hatırlatır

Gözümde yok senin eşin, benzerin,
Kalbimde kalan en güzel duamsın.
Vakit gelir, diner belki acılarım,
Kapanır yürekteki yaralarım.

Öyle bir sevda ki silinmez asla,
Derin izler bırakır yüreklerde.
Yollar uzar, geceler ağırlaşır,
Bilmem neden hâlâ varsın gönlümde.

Ne kadar kaçsam da hatıralardan
Adın kalbimde kalan derin yara.

mesakin-29/07/2026