Gözyaşlarım hep,durmadan aktı
Sanki coşkun akan bir ırmak gibi.
Kim duyacak benim bu feryadımı,
Dinmeyen şu derin ıstırabımı?

Kalbimdeki sızıyı kim bilecek?
Nereye baksam hep onu görürüm.
Değer mi gönlümü yakan bu sevda?
Unutsamda gönlüm hep direnecek.

Artık göremem o melek huyluyu,
Belki ukbâda diner bu hasretim.
Geceler şahittir acılarıma,
Ay dahi susar olmuş feryadıma.

Bir selâmıyle dinerdi hasretim
Derman olurdu kanayan yarama.
Bu şehrin en ücra köşelerinde,
Yolunu beklerim sokaklarında.

Rüzgâra anlatırım ben derdimi,
Belki ulaştırır bu sözlerimi.
Bu diyarın sokakları, taşları,
Görmesem de hep onu hatırlatır

Gözümde yok onun eşi benzeri
Kalbimde kalan en güzel duamdır.
Belki bir vakit döner acılarım,
Kapanır yürekteki yaralarım.

Öyle bir sevda ki silinmez asla,
Derin izler bırakır yüreklerde.
Yollar uzar, geceler ağırlaşır,
Bilmem neden hâlâ varki gönlümde.

Ne kadar kaçsam da hatıralardan
Adı kalbimde kalan derin yara.

mesakin-29/07/2026