Gönlümün sızısı sığmaz ki söze,
Bunca cefa edip yar deme bana.
Baksam da görünmez sis çökmüş güze,
Biten bir sevdaya var deme bana.

​Yollara baktırdın gözümde yaşla,
Bunca yıl çileyle, dertle, telaşla,
Yorulmuş bu yürek soğumuş taşla,
Kapanmış kollarla sar deme bana.

​Mevsimler tükendi, geçti bak zaman,
Ayrılık acısı vermiyor aman,
Gönlümün sarayı oldu sis duman,
Şu koca dünyayı dar deme bana...

​Gideyim diyorum yolu kesersin,
Aklımı başımdan alır esersin,
Hem çekip gidersin hem de küsersin,
Gitme vaktindeyken dur deme bana.

​Baharım kayboldu boranda kışta,
Bir ümit kalmadı son bir bakışta,
Yüreğim yanarken ince yakışta,
Yağan şu sevgine kar deme bana.

​Mihriban’ım der ki bitti bu sabır,
İçimde biriken koskoca kahır,
Ne bir umut bıraktın ne de bir hatır,
Küllenmiş ateşe kor deme bana.

MİHRİBAN Habibe CESUR