0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
67
Okunma
İnsan biraz kendine değer vermeli bence.
Bunu bir başkasından beklemeden ilk önce.
Değersizleştirirler, seni diğer insanlar,.
İş kişisel çıkara, menfaate gelince.
Yaş yerini buldukça, her şeyden soğuyorsun.
Sabahları güneşten önce sen doğuyorsun.
Dünyaya sığamazken, kabına sığıyorsun.
Kendinle konuşurken, birdenbire gülünce.
Bir kapı bir telefon, çalsın diye beklenir.
Geçmek bilmeyen vakte, sessizlik de eklenir.
Gecenin karanlığı, üstüne çöreklenir.
En acı pişmanlıklar, uykuları bölünce.
Gözünden sadece yaş değil her şey düşüyor.
Ömrü ne için heba ettiğine şaşıyor.
İçe atılan her şey, bir gün gelip taşıyor.
İnsan yaşar görünüp tekrar tekrar ölünce.
(Onuncuköylü İsmail SIKICIKOĞLU)
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
